Linda Noskova 11 lipca 2026 roku pokonała Karolinę Muchovą 6:2, 5:7, 6:3 i zdobyła pierwszy tytuł wielkoszlemowy w karierze. W finale singla kobiet spotkały się dwie reprezentantki Czech, a 21-letnia zawodniczka potrzebowała trzech setów oraz sześciu piłek mistrzowskich, aby zakończyć spotkanie. Po ostatniej wymianie mogła wznieść nad głowę słynne srebrne trofeum, lecz nie zabrała go ze sobą na stałe, Santeos.pl podaje, powołując się na przegladsportowy.onet.pl.
Zasady londyńskiego turnieju przewidują, że oryginalny puchar pozostaje w posiadaniu All England Club. Mistrzyni prezentuje go podczas ceremonii, wykonuje oficjalne zdjęcia, a następnie przekazuje organizatorom. Na własność otrzymuje mniejszą kopię o wielkości trzech czwartych oryginału. Ta sama reguła obowiązywała Igę Świątek po jej zwycięstwie w 2025 roku.
Noskova zdobyła najważniejszy tytuł w dotychczasowej karierze. Oryginalnego trofeum nie straciła przez niedopatrzenie ani złamanie regulaminu. Zwrot pucharu jest stałą częścią wimbledońskiej tradycji.
Linda Noskova wygrała czeski finał Wimbledonu
Linda Noskova wygrała Wimbledon po jednym z najbardziej emocjonujących finałów turnieju. Pierwszy set trwał 31 minut i zakończył się jej wyraźnym zwycięstwem. W drugiej partii Czeszka prowadziła 5:2 i miała kilka okazji do zakończenia meczu, jednak Muchova obroniła pięć piłek mistrzowskich, wygrała pięć gemów z rzędu i doprowadziła do decydującego seta.
Noskova opuściła kort na krótką przerwę. Po drodze zobaczyła dwa trofea przygotowane dla finalistek: większą paterę dla mistrzyni oraz mniejszą nagrodę dla przegranej. Ten widok pomógł jej odzyskać koncentrację przed trzecią partią. Po powrocie szybko zdobyła przewagę, a przy stanie 5:3 wykorzystała szóstą piłkę meczową.
„Nie wezmę małego. Biorę duży” – wspominała Noskova chwilę, w której zobaczyła przygotowane trofea.
Słowa zawodniczki dotyczyły dwóch nagród czekających przy korcie, a nie pamiątkowej repliki wręczanej później mistrzyni. Większym trofeum była patera przeznaczona dla zwyciężczyni, natomiast finalistka otrzymywała mniejszą srebrną nagrodę.
Finał miał także historyczne znaczenie. Był pierwszym wielkoszlemowym meczem o tytuł rozegranym między dwiema Czeszkami. Ostatni kobiecy finał Wimbledonu z udziałem zawodniczek reprezentujących ten sam kraj odbył się w 2009 roku, gdy Serena Williams pokonała Venus Williams.
Dlaczego mistrzyni musiała zwrócić oryginalne trofeum
Odpowiedź na pytanie, dlaczego mistrzyni Wimbledonu oddaje puchar, wynika z charakteru nagrody. Venus Rosewater Dish jest trofeum przechodnim, przechowywanym przez organizatorów turnieju. Nazwiska kolejnych zwyciężczyń są na nim grawerowane, ale żadna z nich nie staje się właścicielką oryginału.
Podczas ceremonii mistrzyni może trzymać paterę, zaprezentować ją publiczności i pozować z nią do zdjęć. Po zakończeniu oficjalnej części nagroda wraca do klubu. Zawodniczka otrzymuje własną replikę, która pozostaje w jej kolekcji.
Procedura wygląda następująco:
- Zwyciężczyni odbiera oryginalne trofeum na korcie centralnym.
- Odbywa się ceremonia, przemówienia oraz oficjalna sesja zdjęciowa.
- Nazwisko nowej mistrzyni zostaje dodane do listy triumfatorek.
- Oryginał wraca pod opiekę All England Club.
- Zawodniczka otrzymuje pamiątkową kopię w skali trzech czwartych.
Nie jest to przepis wprowadzony specjalnie po finale w 2026 roku. Zasada dotyczy kolejnych mistrzyń i mistrzów turnieju, dlatego rok wcześniej podlegała jej również Iga Świątek. Polka zdobyła tytuł po zwycięstwie nad Amandą Anisimovą 6:0, 6:0, lecz także nie zatrzymała oryginalnej patery.
Oryginalny puchar jest symbolem całej historii turnieju, natomiast mistrzyni zabiera do domu jego wierną, pomniejszoną wersję.
Czym jest Venus Rosewater Dish
Puchar Venus Rosewater Dish nie przypomina klasycznego sportowego kielicha. Jest dużą, częściowo pozłacaną paterą ze srebra próby sterling, której średnica wynosi 18,75 cala, czyli około 47,6 cm. Po raz pierwszy wręczono ją mistrzyni singla kobiet w 1886 roku.
Dekoracje na powierzchni trofeum nawiązują do mitologii i sztuk wyzwolonych. W centralnej części znajduje się postać symbolizująca umiarkowanie, a kolejne pola przedstawiają między innymi astronomię, geometrię, muzykę, retorykę i gramatykę. Patera powstała w XIX wieku jako srebrna wersja starszego renesansowego wzoru.
Nazwa może sugerować, że główną postacią jest Wenus, jednak projekt ma bardziej złożone znaczenie. Trofeum wywodzi się z tradycji ozdobnych mis używanych niegdyś podczas obmywania dłoni wodą różaną. Z czasem takie przedmioty zaczęły pełnić przede wszystkim funkcję reprezentacyjną.
Oryginał łączy nazwiska zawodniczek z wielu pokoleń. Replika dokumentuje indywidualny sukces triumfatorki. Obie nagrody wyglądają podobnie, lecz pełnią zupełnie inne funkcje.
Co Linda Noskova otrzymała na własność
Replika trofeum Wimbledonu ma trzy czwarte wielkości głównej patery. Nie jest symbolicznym medalem ani niewielką statuetką, lecz pomniejszoną wersją nagrody prezentowanej na korcie centralnym. Zawodniczka może przechowywać ją w domu, klubie lub własnej gablocie z trofeami.
Noskova otrzymała również nagrodę finansową i punkty do światowego rankingu. W 2026 roku mistrzowie singla kobiet i mężczyzn zarobili po 3,6 mln funtów. Była to kwota o 20 procent wyższa niż rok wcześniej, natomiast przegrana finalistka otrzymała 1,8 mln funtów.
Na pełny bilans sukcesu Czeszki składają się:
- pierwszy tytuł wielkoszlemowy w karierze,
- 3,6 mln funtów nagrody turniejowej,
- 2000 punktów do klasyfikacji WTA,
- awans na najwyższe miejsce w karierze,
- trzecie turniejowe zwycięstwo w głównym cyklu,
- miejsce wśród czeskich mistrzyń Wimbledonu.
„To coś, co zapamiętam na zawsze” – powiedziała Noskova po swoim pierwszym wielkoszlemowym finale.
Sama nagroda za Wimbledon 2026 była więc znacznie szersza niż prawo do chwilowego uniesienia oryginalnej patery. Tytuł wpłynął na pozycję zawodniczki, jej zarobki, rozpoznawalność oraz miejsce w historii czeskiego tenisa.
Awans Noskovej w rankingu WTA
Po zakończeniu turnieju ranking WTA Lindy Noskovej poprawił się o pięć pozycji. Czeszka przesunęła się z 12. na 7. miejsce, osiągając najwyższą lokatę w karierze. Muchova mimo porażki w finale awansowała z dziewiątej na szóstą pozycję.
Dla Noskovej był to trzeci tytuł w cyklu WTA. Kilka tygodni wcześniej wygrała turniej na trawie w Berlinie, co po raz pierwszy wprowadziło ją do najlepszej dziesiątki. Została też pierwszą zawodniczką od Marii Szarapowej w 2004 roku, która w jednym sezonie zwyciężyła w turnieju przygotowawczym na trawie oraz na Wimbledonie.
Triumf potwierdził również mocną pozycję czeskiego tenisa kobiecego. Noskova została piątą Czeszką z tytułem w singlu na Wimbledonie. Wcześniej wygrywały Jana Novotna, Petra Kvitova, Marketa Vondrousova i Barbora Krejcikova. Trzy z czterech ostatnich edycji zakończyły się zwycięstwem reprezentantki Czech.
„Linda, moja była przyjaciółko” – zażartowała Muchova podczas przemówienia, doceniając zwycięstwo rodaczki.
Puchar wrócił do klubu, tytuł został z Noskovą
Linda Noskova nie zabrała oryginalnej Venus Rosewater Dish do domu, ponieważ regulamin Wimbledonu nie przekazuje historycznego trofeum na własność kolejnej mistrzyni. Po ceremonii patera wróciła pod opiekę All England Club, a triumfatorka otrzymała replikę w skali trzech czwartych.
Najważniejsze elementy jej sukcesu pozostają niezmienne: pierwszy tytuł Wielkiego Szlema, 3,6 mln funtów nagrody, 2000 punktów WTA oraz awans na siódme miejsce światowego rankingu. Oryginalny puchar będzie prezentowany następnym mistrzyniom, ale nazwisko Lindy Noskovej pozostanie na nim jako zapis zwycięstwa w 2026 roku.
