#JestemWolny [17] Zagrożenie seksualności człowieka – inne skutki uzależnienia od komputera i Internetu
Uzależnienie od Internetu, może pociągnąć za sobą również zagrożenie seksualności człowieka, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo, że częste oglądanie w Internecie treści pornograficznych i erotycznych może doprowadzić do zaburzeń rozwoju psychoseksualnego człowieka, a w konsekwencji do uzależnienia, którego rezultatem jest niezdolność do uzyskania satysfakcji z aktywności seksualnej[1]. „Tworzenie odrębnego świata przyjemności, rozładowywanie napięć podczas masturbacji (niemal nieodłącznej części składowej nałogu), przebieranie w nieskończenie wielkiej ofercie wizualnej doznań – stają się jedynym sposobem radzenia sobie
ze stresem”[2].
Specjaliści, którzy zajmują się tematyką zagrożeń seksualnych w Internecie wyróżniają:
– prezentowanie dzieciom treści pornograficznych, są one powszechnie dostępne i można zetknąć się z nimi mimowolnie,
– pornografię dziecięcą, jest to proceder przestępczy,
– uwodzenie za pośrednictwem Internetu, jest to umożliwione przez ogromną popularność i łatwy dostęp do serwisów komunikacyjnych,
– wirtualny seks, zwany cyberseksem. Po nawiązaniu kontaktu, dochodzi do aktywności on-line, która zaspokaja seksualnie sprawcę,
– prostytucja dziecięca, jest to zjawisko manipulacji dziećmi i ich wykorzystanie seksualne,
– inne zagrożenia płynące z Internetu, to kontakt z materiałami przesiąkniętymi przemocą oraz działania niezgodne z prawem[3].
Do najczęściej wymienianych skutków uzależnienia od komputera i Internetu wymienia się:
– zubożenie języka,
– zawężenie zainteresowań,
– utrwalenie postawy egocentrycznej,
– zaburzenia własnej tożsamości[4],
– zaburzenie kontaktów międzyludzkich,
– minimalne lub żadne zaangażowanie w sprawy domu,
– posługiwanie się rozwiązaniami internetowymi w życiu,
– utratę wolnego czasu[5],
– wypadanie z ról,
– spadek kompetencji,
– brak troski o zdrowie i higienę,
– obniżenie samooceny,
– depresja,
– zaburzenia snu[6],
– wpływ na dysortografię[7] i dysgrafię[8], wyręcza człowieka w uczeniu się reguł ortograficznych,
– sprzyjanie rozleniwieniu intelektualnemu,
– zaprzestanie duchowego doskonalenia,
– nadmierną ufność w obliczenia matematyczne,
– spychanie poznania intuicyjnego i metafizycznego[9].
Tylko od człowieka zależy, jak i do jakich celów wykorzysta „Internet, będący ważnym i niezastąpionym ogniwem w procesie cywilizacyjno – kulturowego rozwoju (…)”[10].
[1] Por. M. Durda, M. Thiel, W sieci uzależnienia, w: Remedium nr 3, Warszawa 2009, s. 12.
[2] Tamże, s. 12.
[3] Por. M. Kaczmarek, Internet a prawna ochrona dziecka, w: Remedium nr 7-8, Warszawa 2006, s. 34.
[4] Por. A. Hankała, Psychologiczne i społeczne zagrożenia związane z zastosowaniem mediów i technologii informatycznej w edukacji, w: Pedagogika @ środki informatyczne i media, Warszawa – Kraków 2004, s. 78.
[5] Por. T. Biernat, Cyberuzależnienia, w: Wychowanie na co dzień nr 10-11, 2002, s. 42.
[6] Por. I Pospiszyl, Patologie społeczne, Warszawa 2008, s. 196-197.
[7] Dysortografia – specyficzne zaburzenie w nauce pisania, objawiające się popełnianiem błędów ortograficznych pomimo znajomości zasad pisowni i odpowiedniej motywacji do poprawnego pisania. Dysortografia może być korygowana, jednak całkowite ustąpienie objawów występuje bardzo rzadko.
[8] Dysgrafia – trudności w spójnym i czytelnym pisaniu, związane z zaburzeniami emocjonalnymi i zmianami organicznymi w ośrodkowym układzie nerwowym.
[9] Por. A. Żywczok, Wizja komputeryzacji życia, w: Edukacja i dialog, Warszawa 1997, s. 24-25.
[10] B. Maj, Internet – korzyści i zagrożenia dla wychowania, W: Oblicza Internetu, Elbląg 2004, dz. cyt., s. 198.